over de Sourcerers

In de zomer van 2002 voelde ik sterk de behoefte een groep bij elkaar te roepen om contact te maken met de Bron – the Source of Druidry. Ik was in 1997 “afgestudeerd in de OBOD” en miste ondanks leuke ledenactiviteiten en veel tutoring, toch een vervolg. Daarnaast had ik altijd al iets gemist in de gwersu. Achteraf gezien zocht ik een verdieping van de Ovatengraad in mijn leven: een manier om samen te reizen naar andere dimensies, en daar informatie te vinden die hier nuttig was.
Gelukkig vond ik snel een paar mensen die met me mee wilden reizen. Ik zocht mensen in mijn vriendenkring met wie ik kon lachen, muziek kon maken, waar ik mee kon genieten van lekker eten èn waarmee ik diepgaande trancereizen kon maken. We zouden shamanistische technieken gebruiken en starten met een Reis naar de Source of Druidry. En zo gezegd, zo gedaan: in de eerste Reis ging ieder van ons terug naar het begin van Druidry in zijn of haar beleving. Een citaat uit mijn verslag van die Reis:
Druïden zijn wezens die net zo'n sterke verbinding hebben met zichzelf en hun thuis (wat niet per se hier op aarde is) als ik voel in deze Reis. Zij zijn bewust, en kunnen daardoor door het spel heen kijken naar de werkelijkheid die daarachter ligt. Daarmee kunnen ze mensen helpen, zoals de volgende quote zo mooi weergeeft: "Life unfolded in unending patterns of sigils, portents and choices. Druids interpreted for those who lost sight of their patterns in the midst of the loops and whorls of change." (Irene Radford)
Maar door dat helpen (= dichterbij komen, meekijken, horen van anderen hoe zij het hier ervaren) kunnen ze ook zelf snel en veel begrijpen en leren, meer dan door in hun eentje te leven.
Op deze eerste Reis werd mij duidelijk gemaakt dat we onze ervaringen ook konden koppelen: samen naar een willekeurige dimensie of bestemming gaan, en kijken wat daar te vinden was. Onze tweede Reis ging naar Avalon. We zouden verzamelen bij een appelboom, en van daar uit het eiland verkennen. Dit is een beeld van mij uit die Reis:
Pas wanneer we met zijn allen rond de boom staan komen de priesteressen ons ditmaal officieel verwelkomen. Zij zeggen: “Het mysterie van Avalon is de living link met de goddessforce. Zeker in tijden die geregeerd worden door mannen en oorlog is Avalon een plek waar het leven en vrouwen heersen, een oase.”
Naast het fantastische gevoel van onderdompeling in de Avalon-energie, was het geweldig om te zien dat er 16 (!) overeenkomstige details waren in onze Reis. 16 beelden die gedeeld werden door meerdere Sourcerers. En dat in onze eerste gezamenlijke Reis!

In de derde Reis verbonden we ons met ons Hoger Zelf, en keken we vanuit die verbinding naar elkaar. Dit is wat ik te horen/zien kreeg:
Mijn HZ initieerde de Sourcerers om mij te helpen de echtheid van Spirit te accepteren. Vanuit die acceptatie kan ik ook in mijn eentje veel dieper en verder gaan en die wijsheid en informatie naar hier brengen. De groep is voor mij checkpoint en steun.
In deze Reis werd duidelijk dat ieder van ons, ook op HZ-niveau, een eigen agenda heeft. En toch vormen wij met zijn allen een groep. Die combinatie van vrijheid in verbinding geeft een heerlijk gevoel. Dat komt tot uiting, niet alleen tijdens het Reizen, maar ook in het ritme wat wij in de bijeenkomsten creëren: starten met uitwisselen en bijkletsen onder het genot van een heerlijke maaltijd; samen muziek maken, AWEN zingen, dansen; aardingsoefeningen, verbinding maken met Spirit; bidden en mediteren. En dan de Reis naar de Source van het thema van die dag, of het uitwerken van Reisinformatie in een ritueel. Soms gaan we naar buiten, naar bijzondere plekken, soms zijn we binnen in het huis en heiligdom van één van ons.  Maar altijd is er de geborgen, gedragen sfeer, waarin ruimte is voor zowel heerlijke oppervlakkige gezelligheid, als diepgaande transcendente ervaringen.

Inmiddels is onze groep uitgebreid en weer ingekrompen. Er doen soms Engelse OBODies mee die hier op visite zijn, en soms doen er mensen mee vanuit hun eigen plek en land. Want zo sterk is inmiddels de verbinding, dat we niet fysiek bij elkaar hoeven te zijn om samen te Reizen.

In het voorjaar van 2004 voelden we de behoefte om te onderzoeken wat we praktisch zouden kunnen betekenen voor elkaar en andere mensen. Daaruit kwam een project voort: het Reizen naar de Source van wijdverspreide “spiritual practices” (stromingen/tradities/religies). Het doel bleek al snel het maken van een ritueel waarin mensen de Source van die practices kunnen ervaren, zonder gedwongen te worden zich te verbinden met het dogma van die practices. Dit is een citaat uit mijn Reis daarover:
“The work, for all intents and purposes, seems to be building a bridge between here and not here, between spirit and matter. Then every time life on this side gets too painful, people can cross over and get some new energy, then come back and go on.”
En zo gingen we op Reis naar de bron van een aantal wereldreligies. We ervaarden de tijd van Jezus, doken in de oervrouwelijke bron van de Islam, ontmoetten de mystieke Joden van vroeger, dansten met derwishes en engelen en vibreerden op de klank van de Ark.
Uit de informatie van deze Reizen is een (voorlopig) ritueel ontstaan.

Nou, het is een heel verhaal geworden. Tijd voor een paar andere Sourcerers om het woord te nemen.

Wat het voor Klaas Zebra betekent om bij de Sourcerers te zijn:
“Toen ik door Arienne werd uitgenodigd om mee te gaan doen met de Sourcerers was ik vereerd. Blijkbaar voldeed ik aan een aantal criteria die zij belangrijk vond om voor zo'n meditatie/verdiepingsgroep in aanmerking te komen. Wat ook handig was, is, dat mijn toenmalige vriendin ook meedeed, wat het fysieke reizen wel gezelliger maakte en het te gast hebben van de rest van de groep tot een gedeelde activiteit. Nadat zij vertrok zijn deze twee aspecten veranderd. Nu voel ik meer dat ik op mezelf sta in de groep. Maar eigenlijk is dat ook niet helemaal, of helemaal niet, de waarheid. Het mooie van deze groep is, dat we elkaar zo dragen. Net nog heeft één van de Sourcerers ervoor gezorgd dat ik naar de dokter ben geweest, die een afwijking aan mijn schildklier constateerde.
Ik heb wel het gevoel dat ik een bepaalde rol, of taak heb. Dat is gekomen door de aard van de reizen, die ik tijdens onze bijeenkomsten heb gemaakt. Deze waren altijd heel aards, vol van praktische informatie en tips. Bijvoorbeeld over hoe het Sourcerers 'dorp' eruit zou zien, tot en met hoeveel mensen er zouden kunnen wonen en wat voor taken er verricht zouden moeten worden. Door mijn liefde voor websites maken heb ik ook vanaf het begin de zin gehad om via een site te gaan publiceren over de Sourcerers. Die site begint langzamerhand vorm te krijgen en heeft al een eigen domeinnaam: sourcerers.net.
Ook heb ik altijd het gevoel gehad, dat we als groep konden gaan werken om anderen te helpen, zoals we ook samen op innerlijke reizen gaan.
Wat me veel plezier en helderheid heeft verschaft waren onze reizen naar de bron van de grote wereldreligies: Christendom, Judaïsme, Islam, Soefisme. Toen ik mijn vader, die theoloog is, vertelde dat ik eens een gesprek met Abraham had gehad, vroeg hij me, of ik wel wist, dat dat informatie uit mijn eigen onderbewuste was. Ik zei: "Dat geloof ik niet."

En Henk Herne Post:
Wat doe ik bij de Sourcerers?
Het doen van “spiritueel onderzoek” gecombineerd met het goede van het leven.
D.w.z. we praten gezellig met elkaar, we maken lekker eten, we maken muziek èn we reizen in spirit op zoek naar “de bron” van alles en nog wat.
Al zolang ik bezig ben te achterhalen wat nou toch de essentie is van al die spirituele stromingen, filosofiën, visies, meningen en ideeën, heb ik dat vaak buiten mijzelf gezocht.
Zeker in het begin vertrouwde ik er op dat de bestaande boeken en diverse leraren mij dichter bij de essentie zouden brengen.
Dat is ook zeker gebeurd. Ik heb in de loop der jaren veel “waarheid” gelezen en gehoord en ervaren.
Mentaal wist ik wel dat de waarheid in jezelf zit enzo, maar het steeds maar weer op een dieper niveau zoeken en bevestigen was een taaie klus.
Mijn eigen ervaringen, inzichten, beelden heb ik toch vaak op een tweede plaats gezet.
In de Sourcerers is dat door de jaren heen veranderd.
Niet dat ik nu de waarheid in pacht heb, maar ik kan nu mijn ervaringen gelijkwaardig aan die van anderen zetten en er van zoveel kanten naar kijken.
Wat hier aanzienlijk aan heeft bij gedragen is het gezamelijk mediteren en reizen.
Heel vaak kwamen we elkaar tegen op een verzamelplaats (“ons Dorp of het café aan het eind van het universum”) waar vandaan de reis werd gemaakt naar een bepaalde bron van een spiritueel onderwerp, bv. het Licht of een religie.
De overeenkomsten in de ervaringen waren vaak frappant en dat werd juist geaccentueerd door dat ieder toch een geheel eigen beleving had.
Ik kijk door het verzamelde werk dat we gedaan hebben nu heel anders tegen elke publicatie of verhaal aan.
Ik trek veel meer in twijfel, maar tegelijkertijd besef ik meer de waarheidsbeleving van de schrijver of verteller en heb daar meer waardering voor.
Dat geeft een heel prettig gevoel, zoiets als onthechte verbondenheid.
Het komt waarschijnlijk door het gemeenschappelijke dat we hebben, namelijk dat we allemaal binnen OBOD bezig zijn, maar dat we daarnaast ook met zeer uiteenlopende muzikale, magische, spirituele, dans en doorgroei activiteiten bezig zijn en zijn geweest.
Tot slot: May the Source be with you !!!